Komentarz na I Niedzielę Wielkiego Postu
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy pościł już czterdzieści dni i czterdzieści nocy, poczuł w końcu głód.
Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: «Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem».
Lecz On mu odparł: «Napisane jest: „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”».
Wtedy wziął Go diabeł do Miasta Świętego, postawił na szczycie narożnika świątyni i rzekł Mu: «Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół, napisane jest bowiem: „Aniołom swoim da rozkaz co do ciebie, a na rękach nosić cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień”».
Odrzekł mu Jezus: «Ale napisane jest także: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego”».
Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: «Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon».
Na to odrzekł mu Jezus: «Idź precz, szatanie! Jest bowiem napisane: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”».
Wtedy opuścił Go diabeł, a oto przystąpili aniołowie i usługiwali Mu.
Mt 4, 1-11
Dzisiejsza Liturgia Słowa zestawia dwa opisy kuszenia – podobne, a zarazem skrajnie różne. Opowieść z Księgi Rodzaju ukazuje pokusę pierwszych ludzi jako pragnienie, by „być jak Bóg”. Podczas sceny kuszenia wąż kłamie i poddaje w wątpliwość dobroć Boga, a człowiek, ufając bardziej słowu węża niż Boga, nadużywa swojej wolności i ulega tej próbie. Drugi opis odnajdujemy w Ewangelii: Jezus, po czterdziestu dniach postu, jest kuszony przez diabła, by sprzeniewierzyć się swej boskiej misji – zyskać przychylność tłumów, otrzymać władzę nad światem i uznać szatana za „władcę tego świata”. Zwycięża On jednak diabła, opierając się z ufnością na słowach Pisma. Postawa Jezusa może być dla nas przykładem w chwilach, gdy sami jesteśmy poddawani pokusie, by zawsze z ufnością odwoływać się do Słowa Boga. On zawsze jest wierny i przychodzi nam z pomocą. Święty Paweł w Liście do Rzymian zestawia Adama z Jezusem, aż pięciokrotnie podkreślając, że posłuszeństwo Chrystusa – reprezentanta całej ludzkości – jest nieporównywalnie większe niż upadek Adama. Dzięki czynowi Jezusa przestaliśmy być niewolnikami grzechu, a zostaliśmy obdarowani łaską sprawiedliwości, dziecięctwa Bożego oraz wolnością wyboru naśladowania Go.
br. Artur Spórna OFMCap